Hayat/Öneriler

Sevilen Hikaye...

Ocak 10, 2017 Ruhuna Renk Kat 0 Comments


Hikaye yazmayı çok becerebildiğim söylenemez. Yazarlık kısmım sanki; aforizmalar, neşeli mottolar ve kısa kısa denemelerden ibaret benim. Hepsi birbiriyle alakasız, ama çokta alakalı.

Bugün bir hikaye anlatamayacağım. Sadece içimden çok yazmak geldi. Ve buradayım. Sait Faik gibiyim biraz "yazmazsam deli olacaktım"...
Playlistim baştan aşağı Sia şarkıları ile dolu. Yani ne melankolik ne çok neşeli. Orta bir kahve ayarında, herşeyiyle ortada...
Bugün bir hikaye yazmayacağım. Bir hikayeyi okumuşluğum ile geldim. Bir hikayeye kapılmışlığımla buradayım...


Detaylı bir yazı tabii ki ilerleyen günlerde gelecek ama, bugün ben biraz etkilendiğim hikayeden bahsetmek istiyorum. Tarçın'dan Kafkaokur dergisinin bu sayısındaki o S.Nur Ergün hikayesinden bahsetmek...
Tarçın adlı bir kafe de, Reyhan isimli bir kızın aldığı notlar ve sevdadan bahsediliyor. Bu öylemesine bir sevda kesinlikle değil. Her çay ile gelen o güzel notlar, o büyü o kadar etkiliyor ki insanı...
Unutkanlıkta bir zerdeçal çayı ile gelen o not;
"Değil mi ki insan unutur,
Bazen unutur da avunur,
Sen de bugün kendine bir şans ver,
Zerdeçal seve seve unutkanlığına derman olur." en güzellerindendi...

Ve Reyhan'ın Tarçın'a geçici vedasında;
"Bu Tarçın'a veda değil,
İste yeter ki notlar hep gelir,
Lavanta aşkın kokusudur,
Özlemek de sevdaya dahil."
ile bir sevdayı sundu bize... Mutfak kapısı aralığında sevdanın gözleriyle buluştu gözleri...

Bu herhangi bir şey değil aslında. Bir insanın sizi sizden daha çok önemsemesi, en zor anlarınızda bir kahraman gibi size yetişmesi sizi gülümsetmesi hiç herhangi bir şey değil. Ve kesinlikle, öylemesine değil. Düşünsenize, siz hasta olduğunuzda size sıcacık bir bitki çayı getiren biri var, hasta olmamanız için sizin gözünüzün içine bakan, o ufacık not ile hastalığı unutturan... Öyle farklı bir duygu ki bu...
İnsanın sevdaya tutulası geliyor. Sevdalanası...
Birinin size siz onu fark etmeden önce sevdalanması o kadar eşsiz bir şey ki. Aşk bu tam olarak. Bilmiyorsunuz, tanımıyorsunuz ama biri var aşkla bakan biri...
Reyhan'ın Tarçın kafede başına gelen buydu. Aşktı. Ben etkilendim bu hikayeden çünkü; hayal gibi, hayalimdeki gibi, birinin kaçamak bakışlarını yaşamak... Birinin gülümsemesiyle rastlaşmak... İtiraf etmeliyim ki; bu hissi yakın zamanda yaşamış biri olarak, belkide bu kısımdan çok etkilendim.
Soğuk havada, sıcacık bir hikaye ile bir kez daha hayallere daldım, gerçeklerin derinliğine daldım ve yine gülümsedim...
Ne diyebilirim ki; küçücük bir gülümseme de sevdaya dahil...
Bir gülümsetenin varlığı da...
Hepimizi yakalasın bu sevdalar, tutsun bırakmasın...💕😌💑

Bunlar da ilginizi çekebilir

0 yorum:

Yorumlarınızı bekliyoruz