Hayata Dair

Sevin...

Ekim 17, 2016 Ruhuna Renk Kat 0 Comments


Hissedilenler ile yaşanılanların uyuşmadığı çok zaman var. Tıpkı hayal ile gerçeklik arasındaki koca bir perdenin varlığı gibi...
Birini seviyorsun mesela, ama o sevgiyi yaşayamıyorsun. Nasıl bir hisle yaşadığını bir sen biliyorsun, senden başka kimsenin ruhu duymuyor. Hep böyle...
Doğru saydığın yanlışlarının farkına vardığında hayatından her birini attığında, yanlış sanıp üstünü karalamak istediğin o gölgeden hiç uzaklaşamadığını görüyorsun. Hep gelmiş meğer seninle, hep kalbinin içinde taşımışsın onu yük gibi görmeden.
Unutmak istiyorsun, çabalıyorsun, ama bir adım öteye gidemediğini aradan çok uzun zaman geçtikten sonra farkediyorsun.
Rüyalarında varken, gerçeklikte de gözünün önünden gitmemesine anlam veremiyorsun.
Hissettiklerini bir sen anlıyorsun, ama anlatamıyorsun. Hayalinde hep bir köşede saklı kalanlar ve anılarınla günleri geçirirken gerçekten gerçekleşememe ihtimalini unutuyorsun.
Acımasın canın, o varsa aklında ya da kalbinde bir sebebi var. Sevin, çünkü seviyorsun. Çünkü dünyadaki en güzel hissi yaşıyorsun. En acı his diyorsun ama, bu acı bir his değil.

Acı bir his nedir biliyor musun? Sevdiğin o insanı toprağın altına verdikten sonraki hayattır. 

Şimdi onun hala nefes alabilmesi bile dünyada ki en güzel şey. Sevin, üzülme.
O seni sevmiyorsa bile üzülme. Çünkü içinde bir "sevgi" filizlenmiş ve büyümüş. O duyguyu yaşayamayanlardan veya yaşamak istemeyenlerden olma. Bu hem sana, hem kalbine, hem de sevdiğin insana yakışmaz. Seni sevmesede söyle ona sevdiğini. Onu bir daha görememe ihtimalinden korkma. Nefes aldığın süre içinde ne olursa olsun bir gün yine gözler ve yollar birleşir.
Hep sev sen, çok sev. Boşver sevmiyorsa o da sevmeyen sevilenin kusuru olsun. Boşver.

Çok geç olmasın hiçbir şey için...
Bir anı yaşamak istiyorsan yaşa, gitmek istiyorsan çok istediğin bir yere git, birine sarılmak istiyorsan durma sarıl doya doya. Hayat tükeniyor. Günler gidiyor. Elde kalanlar pişmanlıklar, "keşke yapsaydım"lar olmasın.

Çok mutlu olabileceğin bir anı yaşamaktan kaçarsan, bir zaman gelir neden yapmadığını sorarsın kendine...

Orhan Pamuk Masumiyet Müzesi'nde der ki; "hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum"...

Sende o anı dünya telaşesine dalıp atlamayın. Olur mu? Hep çok sev.


Bunlar da ilginizi çekebilir

0 yorum:

Yorumlarınızı bekliyoruz